 حبيبتى والمطر من شعر نزار قبانى
اخاف ان تمطر الدنيا وانتى لست معىفمنذ رحت وعندى عقدة المطر
كان الشتاء يغطنى بمعطفة فلا افكر فى برد ولا ضجر
كانت الرياح تعوى خلف نافذتى
والان اجلس والامطار تجلدنى
على ذراعى على وجهى على ظهرى
فمن يدافع عنى يا مسافرة
كيف امحوك من اوراق ذاكراتى
وانت فى قلبى مثل النقش فى الحجر
انا احبك يا من تسكنين فى دمى
ان كنت فى الصين
اوان كنت فى القمر |